Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Μια αιωνιότητα και μια μέρα (1998)

Η ταυτοτητα:
Ετος: 1998
Ειδος: Δραμα
Σκηνοθεσια: Θοδωρος Αγγελοπουλος
Σεναριο: Θοδωρος Αγγελοπουλος, Πετρος Μαρκαρης, Tonino Guerra
Ηθοποιοι: Bruno Ganz, Isabelle Renauld, Αχιλλεας Σκεβης
Μουσικη: Ελενη Καραινδρου
Διαρκεια: 130'
Χωρα: Ελλαδα, Ιταλια, Γαλλια

Η υποθεση:
Ένας συγγραφέας, που πρόκειται να μπει την επόμενη μέρα στο νοσοκομείο κι ενδεχομένως να πεθάνει, έχει μια μικρο-περιπέτεια μ' ένα Αλβανάκι, θυμάται μια ευτυχισμένη οικογενειακή στιγμή πριν από 30 χρόνια και βιώνει ένα παράξενο ταξίδι, όπου το παρελθόν, το παρόν και το φανταστικό γίνονται ένα.

πηγη: athinorama.gr/cinema

Σχολια:
Δεν ειμαι θερμος υποστηρικτης του Αγγελοπουλου.Το αντιθετο.Αλλα, αυτη η ταινια μου αρεσε πραγματικα και ειναι καπως διαφορετικη απο τις υπολοιπες του.Ανθρωπινη με συγκινηση και με εναν απιστευτο Bruno Ganz.Ενα road movie με πρωταγωνιστες εναν διασημο ηλικιωμενο συυγραφεα και ενα παιδι των φαναριων.Αυτο το πηγαινε-ελα του πρωταγωνιστη αναμεσα στο παρον και το παρελθον θυμιζε το φελινικο 8½.Φοβερη η σκηνη στο λεωφορειο.Βεβαια, δεν απουσιαζει το γνωστο ελλαττωμα του Αγγελοπουλου: αργος ρυθμος (βεβαια, σε καποιους αρεσει)!!
Χρυσος Φοινικας στο Φεστιβαλ των Καννων.



Προσωπικη αξιολογηση:
3/5

12 σχόλια:

King Ink είπε...

Ναι! Ναι! Μας αρέσει το αργό.
Μια από τις πιο προσιτές για το κοινό ταινίες του αλλά και μια όντως πολύ καλή ταινία. Ο Bruno Ganz είναι εξαιρετικός και εδώ ο άτιμος.

Monsieur Hulot είπε...

"Ναι! Ναι! Μας αρέσει το αργό."

Γοητευτικο στην αρχη, αλλα απο ενα σημειο και μετα...

Ο Ganz απιστευτος!

moody είπε...

Μου αρέσει το συγκινητικό στοιχείο που προσθέτει σε αυτή του την ταινία, αλλά νομιζω ότι περισσότερο ήταν ένας φοίνικας που του χρωστούσαν. Έχει ένα "Θίασο" και ένα "Βλέμμα του Οδυσσέα" που θεωρώ αριστουργήματα.

Monsieur Hulot είπε...

Για μενα ο φοινικας θα επρεπε να ειχε δοθει στο υπεραριστουργημα του, το "Θιασο" και την "Αναπαρασταση".Το "Βλεμμα..." καλουτσικο, με κουρασε αρκετα.
Καλο βραδυ.

curious_ape009 είπε...

Κι εγώ θα συμφωνήσω οτι στο "Θίασο" θα έπρεπε να είχε πάρει το βραβείο ο Τεό, αλλά και η Αιωνιότητα μου άρεσε αρκετά, και μου αρέσει γενικά το σινεμά του. Εγώ θα έβαζα ένα 4, αλλά τώρα ... για μισό πόντο θα τα χαλάσουμε ?

Monsieur Hulot είπε...

Ημουν αναμεσα σε 3,5 και 4, αλλα τελικα...Εννοειται ρε συ πως δεν θα τα χαλασουμε! ;) :)

academy είπε...

Σχετικά καλό!Εχω δεί άπαντα του Theo δεν μπορώ να κρύψω την αδυναμία μου για το ''Μετέωρο βήμα του πελαργού''.Η αιωνιότητα ήταν μια ωραία ευρωπαική ταινία,πήρε τον Φοίνικα(finally)αλλά δεν μου έμεινε τόσο σαν ταινία.

Monsieur Hulot είπε...

Πολλοι δεν ενθουσιαστηκαν και θεωρουσαν αδικια πως πηρε το Φοινικα.Ο Πελαργος δε μου αρεσε, αλλα πρεπει να το ξαναδω γιατι δεν το πολυθυμαμαι.
Ολες οι ταινιες του Αγγελοπουλου που εχω δει:
1.Ο Θίασος 5/5
2.Αναπαράσταση 4,5/5
3.Ταξίδι στα Κύθηρα 3,5/5
4.Μια αιωνιότητα και μια μέρα 3,5/5
5.Μέρες του '36 3/5
5.Το Μετέωρο βήμα του πελαργού 2,5/5
6.Μεγαλέξανδρος 1,5/5
7.Το βλέμμα του Οδυσσέα 1,5/5

theachilles είπε...

Θα συμφωνήσω ότι πρόκειται ίσως για την πιο ανθρώπινη στιγμή του Αγγελόπουλου, έχοντας ως απόδειξη και το κοντινό που χαρίζει στον μικρό Αχιλλέα στην εκπληκτική σκηνή του "αποχαιρετισμού" ενός φίλου - close-up επαναστατικό για τον σκηνοθέτη. Οι εμμονές του είναι παρούσες εδώ, η ταινία είναι ένα αριστούργημα με βάση την αφηγηματική και συμβολική πυκνότητα κάθε κάδρου, ωστόσο συνολικά στο έργο του Αγγελόπουλου είναι από τις λιγότερο σπουδαίες ταινίες του κατά τη γνώμη μου - ίσως μετά τον Μελισσοκόμο, η λιγότερη καλή. Όσο για την από πάνω σου λίστα, να πω ότι το 1,5 στο Βλέμμα του Οδυσσέα πρέπει να αλλάξει επειγόντως! Κανόνισε επαναπροβολή, οι ταινίες του Τεό απαιτούν περισσότερες από μία προβολές. Παράδειγμα το Λιβάδι που Δακρύζει που από την μικρή απογοήτευση της πρώτης προβολής, μετά την τέταρτη προβολή με έχει κάνει να παραμιλάω.

Πάντως ό,τι και να λέμε, ο σκηνοθέτης Αγγελόπουλος (τονίζω το σκηνοθέτης) είναι ένα επίπεδο μόνος του.

Monsieur Hulot είπε...

Καλησπερα Αχιλλεα.
Πολυ ωραιο κειμενο.Συμφωνω απολυτα μαζι σου, εκτος το οτι ειναι απο τις πιο αδυναμες του.Μου αρεσε πολυ και με αγγιξε περισσοτερο απ' ολες.Το "Βλεμμα..." με κουρασε αφανταστα!!Θα το ξαναδω, παντως γιατι οντως οι ταινιες του Τεο χρειαζονται επαναπροβολη.Το Λιβαδι θελω πολυ να το δω.

Ακριβως!

Mike είπε...

Αγαπαμε Αγγελοπουλο!
Ενταξει μπορει να κουραζει λιγο το στυλ του, αλλα η δυναμη των εικονων του ειναι τεραστια! Αυτη εδω ειναι μια πολυ καλη ταινια, αλλα σωζεται πολυ χαρις στη μεγαλη πρωταγωνιστικη ερμηνεια.

Προσωπικα θεωρω τον «Θιασσο» (κορυφαια ελλ. ταινια), την «Αναπαρασταση», το «Βλεμμα του Οδυσσεα», το «Λιβαδι που δακρυζει» και τους «Κυνηγους» πολυ καλυτερες ταινιες απο αυτην εδω!

Monsieur Hulot είπε...

Οι εικονες των ταινιων του θυμιζουν Ταρκοφσκι!Ο Ganz απλα ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ!!!

Οπως ειπα και παραπανω τον Θιασο και την Αναπαρασταση τα λατρευω, το Βλεμμα ομως οχι.Το Λιβαδι και τους Κυνηγους τα εχω σε DVD και θα τα δω συντομα.Θελω πολυ να δω και την πρωτη του ταινια, την "Εκπομπη" (μικρου μηκους).
Καλο βραδυ.