Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Black Swan (2010)


Η ταυτότητα:
Ελλην. τίτλος: "Μαύρος κύκνος"
Έτος: 2010
Είδος: Drama, Fantasy
Σκηνοθεσία: Darren Aronofsky
Σενάριο: Mark Heyman, Andres Heinz
Ηθοποιοί: Natalie Portman, Mila Kunis, Vincent Cassel
Διάρκεια: 108'
Χώρα: USA

Η υπόθεση:
Μια νεαρή μπαλαρίνα πρέπει να αποδείξει στον απαιτητικό καλλιτεχνικό διευθυντή της ότι μπορεί να ενσαρκώσει τον πρώτο ρόλο στη «Λίμνη των Κύκνων». Ταυτόχρονα, προσπαθεί να απαγκιστρωθεί από την ψυχαναγκαστική μητέρα της και να ξεπεράσει τον ανταγωνισμό μιας φιλόδοξης συναδέλφου της.
ΠΗΓΗ: athinorama.gr/cinema

Σχόλια:
Ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή σκηνοθέτες και ο πιο αγαπημένος μου σύγχρονος Αμερικάνος μαζί με τον Christopher Nolan: ο Darren Aronofsky.
Mετά το πολύ καλό "The Wrestler" ξαναγυρίζει (ευτυχώς) στα μονοπάτια του αριστουργήματος του, "Requiem for a Dream".




Ο "Μαύρος Κύκνος" είναι μια ταινία που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο ψυχολογικό θρίλερ και την ταινία ενηλικίωσης. Ένα δοκίμιο πάνω στη σχιζοφρένεια και ένα σύγχρονο αλληγορικό παραμύθι γύρω από τον εκφυλισμό που εγκυμονεί για τον άνθρωπο το αβυσσαλέο κυνήγι της καταξίωσης...
Και ενώ στο πρώτο μέρος της ταινίας στήνεται αργά και μάλλον κάπως υποτονικά το σκηνικό της δράσης, αποκαλύπτοντάς μας, βέβαια, τον ανταγωνιστικό χώρο του επαγγελματικού μπαλέτου, στο δεύτερο μισό το έργο εξελίσσεται συναρπαστικά καθώς η Nina χάνει τον αυτοέλεγχο από την εμμονή της για τελειότητα στο ρόλο. Παρακολουθούμε λοιπόν όλα τα στάδια των ψυχοσεξουαλικών της διαταραχών, των φαντασιώσεων και των ψυχαναγκαστικών της ξεσπασμάτων, για να ανακαλύψουμε τον εσωτερικό πόνο και τη μοναξιά της κορυφής.
Το θέμα της ανθρώπινης κατάπτωσης έχει απασχολήσει επανειλημμένα τον Aronofsky (και στο "Ρέκβιεμ για ένα όνειρο" και στον "Παλαιστή"), για να φτάσει στον Μαύρο Κύκνο να ντύσει αυτό το ταξίδι προς την αυτογνωσία με τα πιο μουντά του χρώματα. Και την τελειομανή σκηνοθεσία, βεβαίως: είναι καταφανείς οι επιτυχώς αφομειωμένες από τον Αρονόφσκι επιρροές αφ'ενός από τον Kubrick ως προς τη δημιουργία υποβλητικής ατμόσφαιρας (βλ."μάτια ερμητικά κλειστά"), αφ'ετέρου από τον Polanski ως προς τη δημιουργία σασπένς (θυμίζει έντονα την "Αποστροφή'").



Θα μείνω, για λίγο, στο τελευταίο 20λεπτο. Το τελικό στάδιο της ψυχολογικής κατάρρευσης - μεταμόρφωσης της ηρωίδας, η ερμηνεία της Πόρτμαν και οι υπέροχες μελωδίες του Τchaikovsky συνθέτουν ενα συγκλονιστικό φινάλε όπου έχουμε καιρό να δούμε στον κινηματογράφο. Πραγματικά το ένιωσα τόσο πολύ που ήμουν έτοιμος να σηκωθώ και να αρχίζω να χορεύω και εγώ!
Για την ερμηνεία της Portman το μόνο που έχω να πω είναι πως τη θεωρώ μια από τις καλύτερες γυναικείες ερμηνείες των τελευταίων 20-25 χρόνων.. Συγκλονιστικη! Αλλά, ας μην ξεχάσουμε και τους β΄ ρόλους: εξαιρετικός ο Cassel, υπέροχη η Kunis, εκπληκτική η Hershey. Η τελευταία ερμήνευε το χαρακτήρα της μητέρας της Nina, ο οποίος είναι σα να βγήκε από τον σουρεαλιστικό εφιαλτικό κόσμο του Lynch...!

  • Προσωπική αξιολόγηση:
αστεράκια (4.5/5: Πολύ καλή +)


Υ.Γ.: Ο "Κυκνος" είναι η πιο αγαπημένη μου ταινία του 2010 μαζί με το "The King's Speech" (4.5/5) και το "L' illusionniste" (4.5/5).

Links:

Τrailer:




Όλες οι ταινίες του Aronofsky με σειρά προτιμήσεως:

1. Requiem for a dream (2000, 5/5: Αριστούργημα)
2. The Fountain (2006, 4.5/5: Πολύ καλή +)
3. Black Swan (2010, 4.5/5: Πολύ καλή +)
4. Τhe Wrestler (2008, 4/5: Καλή )
5. Pi (1998, 3.5/5: Καλή +)

17 σχόλια:

moody είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
moody είπε...

Έλα, όμως, που στην καλύτερη των περιπτώσεων θα βραβευθεί μόνο η Portman...

Γεια σου φίλε Hulot,
εμένα μου άρεσε πάρα πολύ και το πρώτο κομμάτι της ταινίας που χτίζεται το σύμπαν της ταινίας και γνωρίζουμε λεπτομερώς τους χαρακτήρες, αλλά φυσικά η κλιμάκωση προς το τέλος ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ.
Εγώ τη θεωρώ την καλύτερη του Aronofsky. Δεν είναι της ώρας αυτή η συζήτηση, αλλά το άπιαστο σκηνοθετικά "Requiem", το θεώρησα επίδειξη βιρτουοζιτέ και σοκαριστικό πείραμα, αλλά δεν το εκτιμώ τόσο σαν ταινία στο σύνολο της.

Η δική μου σειρά:
01. black swan (4.5/5)
02. Pi (3,5/5)
03. Wrestler (3.5/5)
04. Requiem for a dream (3/5)
05. The fountain (2.5/5)

navarino-s είπε...

Συμφωνώ με τον moody και αυτό που λέει για το πρώτο μέρος. Εκπληκτική ταινία με καθήλωσε. Η καλύτερη, και για μένα, του Αρονόφσκυ.
Την συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Monsieur Hulot είπε...

Καλησπέρα φίλε moody.
Η Πόρτμαν, πιστεύω, ότι το έχει στο τσεπάκι το Όσκαρ. Πριν δω τον Κύκνο, νόμιζα πως με τίποτα η Πόρτμαν δε θα ήταν καλύτερη απο τη Μπένινγκ, αλλά τελικά...
Πιστεύω, ότι, αξίζει ακόμα και το Όσκαρ σκηνοθεσίας. Καλύτερης ταινίας λέω "King's Sppech".

Καλό ήταν και το πρώτο μέρος, αλλά κάπως επαναλαμβανόμενο. Απίστευτη η κλιμάκωση της έντασης. Ανατρίχιασα, ήμουν έτοιμος να σηκωθώ και να αρχίσω να χορεύω! :Ρ
Για το "Requiem" με στεναχώρησες λιγάκι.

Το The fountain το βρήκα πολύ όμορφο! Το Πι λιγάκι περίπλοκο, αλλά και αυτό μου άρεσε.

Monsieur Hulot είπε...

Δεν περίμενα navarino να σου αρέσει τόσο! Χαίρομαι. Καλό ήταν και το πρώτο μέρος, αλλά κάπως επαναλαμβανόμενο.
Απορώ με κάποιες αρνητικές κριτικές...

Evi Avd. είπε...

Καλησπέρα Mr Hulot,
η ταινία ακόμα χορεύει μέσα μου...πραγματικά δυνατή, όταν οι ταινίες έχουν τέτοιο αντίκτυπο κάνω καιρό να τις επεξεργαστώ..Το φινάλε απερίγραπτο, όντως..

Η σειρά μου:
1.The fountain (για μένα υποτιμημένο αρστούργημα)
2. Pi(ξέρω, περίεργη κατάταξη, αλλά προς το παρόν ο μαθηματικός με έχει κερδίσει, μάλλον είναι μέχρι να πέσουν οι άμυνες)
3. Black Swan
4. Requiem for a dream (moody, θα συμφωνήσω απόλυτα)

Δεν είδα ακόμη τον παλαιστή...

moody είπε...

Θα αναπτύξω το σκεπτικό μου για το "Requiem" σε κάποιο post... Μη στενοχωριέσαι, απόψεις είναι αυτές. Αφού σημαίνει πολλά για σένα, δεν πρόκειται να σου χαλάσω την εικόνα που έχεις.

Με το "The fountain" είναι ίδια η άποψη μου με αυτή για το "Benjamin Button". Συναρπαστικά στην θέασή τους, μετά από 3-4 μέρες μου έμεινε ένα πανέμορφο τίποτα.

academy είπε...

Λοιπόν την γνώμη μου για την ταινία την γνωρίζεις φίλε hulot(***1/2)αλλά δεν μπορώ να πώ πως είναι το αριστούργημα της χρονιάς.
Δεν μπορώ να δεχτώ οτι η Portman(μία μέτρια γενικότερα ηθοποιός που ακόμα δεν έχει δώσει σημάδια γραφής)πώς ήταν καλύτερη απο την Bening.Είχε ένα αβανταδ'ορικο ρόλο,δεν χόρευε η ίδια σε όλες τις σκηνές και ο χαρακτήρας εμπνέει αρνητισμό το ακριβώς αντίθετο απο τον χαρακτήρα της Bening που έπαιζε τόσο φυσικά-χωρίς εφέ και χωρίς την κάμερα του σκηνοθέτη να την έχει στο επίκεντρο.Οπότε ψηφίζω δαγκωτό Bening(ραντεβού στην ψηφοφορία).:)

Monsieur Hulot είπε...

Καλησπέρα Evi,
χαίρομαι που σου άρεσε.
Συμφωνώ για το fountain, πολύ υποτιμημένο. Το Pi παραήταν πειραματικό, για μένα (μισώ και τα μαθηματικά). Ο "Παλαιστής" είναι ένα ωραίο συγκινητικό δράμα, αλλά μέχρι εκεί.

Monsieur Hulot είπε...

Φυσικά, moody απόψεις είναι αυτές. Αστειευόμουν.

Για το "Benjamin Button" (2.5/5) συμφωνώ απόλυτα: ένα όμορφο τίποτα.

Monsieur Hulot είπε...

Αριστούργημα της χρονιάς θα έλεγα το "The King's Sppech" που, όπως ξέρεις, το λάτρεψα!
Η Portman, όντως, είναι μετριότατη ηθοποιός. Αλλά, εδώ πιστεύω ότι έδωσε την ερμηνεία της ζωής της. Ήταν απλά συγκλονιστική, με σοκάρισε. Η Bening είναι τεράστια ηθοποιός, στο "The Kids are all Right" ήταν υπέροχη και τόσο φυσική (χωρίς εφέ, όπως λες). Αλλά, για μένα, η Portman την επισκίασε. Δε μπορώ να μην αναγνωρίσω το μεγαλείο της ερμηνείας της. Ίσως, ο "Κυκνος" να έχανε λίγο χωρίς αυτήν. Για μένα, η καλύτερη γυναικεία ερμηνεία των τελευταίων 20 χρόνων.

Θα τα πούμε καλύτερα στη ψηφοφορία! ;)

Nick the greek είπε...

Perasa gia ena geia se agapitous mou filous pou pethimisa makria apo tin patrida!
Kalo mina!
Gia ti POrtman simfwnw APOLYTA mazi sou!!

Monsieur Hulot είπε...

Να 'σαι καλά φίλε μου και καλό μήνα!!
Είσαι εκτός Ελλάδας, έστι;
Καλά να περνάς τουλάχιστον! :)
Η Πόρτμαν συγκλονιστική.

witty είπε...

Θα ήθελα να επισημάνω την έτερη περσόνα, αυτή του Clint Mansell.Αν και υπογράφει και άλλα OST, αυτά του Αρονόφσκι είναι κορυφαία.Δεν μπορώ να βάλω τα φιλμ του σε κατάταξη και αναμένω να δω τον κύκνο.

Edgar Nolan Poe είπε...

Φίλε μου, σε χαιρετώ! Συμφωνώ με το κείμενό σου και μάλλον θα ξαραχνιάσω το δικό μου μπλογκ με την ταινία αυτή!

Monsieur Hulot είπε...

Φίλε witty καλώς ήρθες!
Η μουσική του Mansell, φοβερή όντως. Έχει γράψει soundtrack για όλες τις ταινίες του Αρονόφσκι και ξεχωρίζω αυτή του The Fountain. Αφού σου άρεσει τόσο ο Αρονόφσκι τότε, μου φαίνεται, πως θα ενθουσιαστείς με τον Κύκνο.

Monsieur Hulot είπε...

Καλησπέρα φίλε μου Edgar!
Χαίρομαι που συμφωνούμε και περιμένω την ανάρτηση, φυσικά! :)